Τα οδοντικά εμφυτεύματα έχουν περίπου το σχήμα της ρίζας ενός μονόριζου δοντιού και είναι κατασκευασμένα από τιτάνιο, υλικό απόλυτα βιοσυμβατό. Έχουν συνήθως μήκος από 6 έως 15 χιλ. και διάμετρο από 3 έως 6 χιλ, ανάλογα με τις διαστάσεις του δοντιού που θα αντικαταστήσουν και το διαθέσιμο σε ύψος και πλάτος οστό των γνάθων. Τοποθετούνται χειρουργικά στα σημεία που λείπουν δόντια στο οστό των γνάθων και μια βιολογική διεργασία οδηγεί στην οστεοενσωμάτωση. Έτσι έχουμε «ακλόνητα» στηρίγματα προκειμένου πάνω τους να τοποθετήσουμε ακίνητες προσθετικές εργασίες ή να σταθεροποιήσουμε υπάρχουσες ή νέες κινητές προσθετικές αποκαταστάσεις.

Όλα ξεκινούν από το σχέδιο θεραπείας. Η σωστή ακτινολογική αξιολόγηση, η λεπτομερής κλινική εξέταση από ειδικευμένο στην εμφυτευματολογία οδοντίατρο, το πλήρες και ακριβές ιστορικό, η ανάλυση των αισθητικών απαιτήσεων κάθε περιστατικού και η μελέτη των εκμαγείων του στόματος οδηγούν σε ένα ασφαλές σχέδιο θεραπείας. Βασισμένοι λοιπόν σε αυτό το σχέδιο κι έχοντας σαν βοήθεια τους κατάλληλους οδηγούς (πχ. Χειρουργικούς νάρθηκες) η τοποθέτηση ενός εμφυτεύματος από εκπαιδευμένο οδοντίατρο είναι απλή και απόλυτα ασφαλής. Γίνεται με τοπική αναισθησία σε κατάλληλα εξοπλισμένο οδοντιατρείο και ο χρόνος που χρειάζεται για ένα απλό περιστατικό, είναι λιγότερος από ότι σε ένα σφράγισμα.

Αν τηρηθούν προσεκτικά όλοι οι κανόνες της σύγχρονης εμφυτευματολογίας μπορούν να παραμείνουν στο στόμα για πάρα πολλά χρόνια. Το πρώτο εμφύτευμα παγκοσμίως που τοποθετήθηκε σε στόμα ασθενούς (Το 1965 από τον Branemark) έμεινε ενεργό για περίπου 50 χρόνια. Προσέξτε όμως! Αυτοί οι κανόνες τις εμφυτευματολογίας αφορούν τον οδοντίατρο αλλά και τον ασθενή. Ο γιατρός θα πρέπει να έχει την απαραίτητη γνώση και εκπαίδευση, την οποία θα πρέπει να διατηρεί πάντα σε υψηλά επίπεδα με την συνεχιζόμενη ενημέρωση, αλλά και ο ασθενής να εφαρμόζει πιστά τις οδηγίες που θα του δωθούν για την στοματική υγιεινή και το πρωτόκολλο επανέλεγχων και παρακολούθησης.

Αν λείπει ένα δόντι η απάντηση είναι απλή. Αν λείπουν περισσότερα ή όλα τα δόντια την απάντηση θα δώσει ο συνδυασμός της καλής γνώσης της μηχανοβιολογίας με την λεπτομερή ακτινογραφική και κλινική εξέταση. Μηχανοβιολογία είναι ο κλάδος εκείνος της εμφυτευματολογίας που εξελίσσεται συνεχώς και περιλαμβάνει από τον σχεδιασμό νέων επιφανειών των εμφυτευμάτων για πιό γρήγορη ενσωμάτωση (π.χ. SLA active Straumann), τους διαφορετικούς τρόπους εσωτερικής σύνδεσης (π.χ. εσωτερικό εξάγωνο, κωνική σύνδεση κ.λπ), μέχρι τη μελέτη της κατανομής των δυνάμεων από τα εμφυτεύματα στο οστό της γνάθου. Άλλος παράγοντας που επηρεάζει τον αριθμό και την κατανομή των εμφυτευμάτων είναι το είδος της προσθετικής εργασίας που θα τοποθετηθεί πάνω σε αυτά. Αν η εργασία είναι κινητή δηλ. αφαιρούμενη από τον ασθενή σε καθημερινή βάση τότε χρειάζονται πολύ λιγότερα εμφυτεύματα. Για παράδειγμα στην κάτω γνάθο σε ασθενή που έχει χάσει όλα του τα δόντια, μπορούν να τοποθετηθούν 2 εμφυτεύματα και πάνω σε αυτά να κουμπώνει μια ειδικά κατασκευασμένη ολική οδοντοστοιχία, αν όμως θέλουμε να έχουμε μια ακίνητη εργασια χρειάζονται 5-6 εμφυτεύματα, αν και με κάποιες προϋποθέσεις ακίνητη εργασία μπορεί να στηριχθεί και σε 4 εμφυτεύματα. Πρέπει να γίνει σαφές ότι το κάθε σχέδιο θεραπείας είναι απόλυτα εξατομικευμένο γιατί περιλαμβάνει στοιχεία από μια ευρεία εξέταση του κάθε ασθενή και δεν μπορούν όλα αυτά τα στοιχεία να συμπέσουν όπως δεν ταιριάζουν τα δακτυλικά αποτυπώματα δυο διαφορετικών ατόμων. Ο γιατρός που δεν θα αναλύσει «με επαγγελματική διαστροφή» όλες τις λεπτομέρειες που αφορούν τον υποψήφιο να δεχτεί εμφυτεύματα ασθενή, θα οδηγηθεί σε αστοχίες.

Σε κάποιες περιπτώσεις και εφ’ όσον πληρούνται ανατομικές προϋποθέσεις (ικανοποιητική ποιότητα και ποσότητα οστού), ναι, αυτό μπορεί να γίνει. Χρειάζεται εκπαίδευση και εμπειρία από τον επεμβαίνοντα. Στο τμήμα Περιστατικά ιατρείου μπορείτε να δείτε τέτοιες περιπτώσεις.

Βεβαίως. Τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί ειδικά προγράμματα υπολογιστών τα οποία σε συνεργασία με την ψηφιακή τομογραφία παρέχουν την δυνατότητα όλο το σχέδιο θεραπείας να καταρτιστεί μέσω του υπολογιστή. Κατόπιν διαμορφώνεται ένας ειδικός χειρουργικός οδηγός που τοποθετούμενος στο στόμα του ασθενούς επιτρέπει την τοποθέτηση των εμφυτευμάτων με απόλυτη ασφάλεια και μάλιστα κάποιες φορές χωρίς τομές και ράμματα. Μπορεί επίσης, αν το επιτρέπουν ειδικά κριτήρια, να εχει κατασκευαστεί εκ των προτέρων μέσω υπολογιστή και η προσθετική εργασία, η οποία τοποθετείται αμέσως πάνω στα εμφυτεύματα και ο ασθενής με την ελάχιστη δυνατή καταπόνηση, φεύγει από το ιατρείο στο ίδιο ραντεβού με δόντια.

Οι ασθενείς στους οποίους αποκλείεται εντελώς η αποκατάσταση με εμφυτεύματα είναι ελάχιστοι. Σε αυτούς ανήκουν οι παρακάτω κατηγορίες.
Α) Ασθενείς με σοβαρές σκελετικές δυσπλασίες, όπως η ινώδης δυσπλασία των γνάθων, η νόσος του Paget ή νεοπλασματικές νόσους (π.χ. πολλαπλό μυέλωμα).
Β) Ασθενείς που βρίσκονται σε ανοσοκαταστολή.
Γ) Ασθενείς εξαρτημένοι από ουσίες (αλκοολισμός, ναρκωτικά).
Δ) Ψυχιατρικοί ασθενείς.
Υπάρχουν όμως και κατηγορίες ασθενών στους οποίους μπορούν να τοποθετηθούν εμφυτεύματα, χρειάζονται όμως ιδιαίτερη προσοχή. Ας δούμε αναλυτικά μια - μια τις κατηγορίες αυτές.

• Διαβήτης:
  Η θεραπεία με εμφυτεύματα μπορεί να γίνει σε διαβητικούς ασθενείς που είναι καλά ρυθμισμένοι. Εφ’ όσον οι τελευταίες τιμές της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης δεν ξεπερνούν το 7% μπορούμε να αποκαταστήσουμε έναν τέτοιον ασθενή με εμφυτεύματα. Με τιμές γλυκοζυλιωμένης 8% και πάνω θα πρέπει να επικοινωνήσουμε με τον θεράποντα ιατρό για καλύτερη ρύθμιση των επιπέδων σακχάρου καθώς οι πιθανότητες εμφάνισης μετεγχειρητικών επιπλοκών (π.χ. λοίμωξη, φλεγμονή) είναι ευθέως ανάλογες της ρύθμισης του διαβήτη. Θα πρέπει να υπάρχει αυστηρό πρωτόκολλο επενελέγχων (κάθε τρεις μήνες) και θα προτιμηθούν απλά σχέδια θεραπείας αποκλείοντας επιστημονικούς ακροβατισμούς.
• Κάπνισμα:
  Δεν αποτελεί αντένδειξη είναι όμως ένας παράγοντας κινδύνου. Παίζει ρόλο η ημερήσια κατανάλωση καπνού και έρευνες έχουν δείξει ότι η επιβίωση των εμφυτευμάτων σε βαρείς καπνιστές (πάνω από ένα πακέτο τσιγάρα την ημέρα) είναι σημαντικά μικρότερη από ότι στους μη καπνιστές. Επίσης σε αυτή την κατηγορία των ασθενών υπάρχουν πιθανότητες επιπλοκών ή αποτυχιών σε μεγάλες αναπλαστικές τεχνικές (ανύψωση ιγμορείου, οστικά μοσχεύματα στις γνάθους κλπ). Οι ασθενείς αυτοί δεν αποκλείονται της θεραπείας με εμφυτεύματα, αρκεί να ενημερωθούν σωστά. Η διακοπή του καπνίσματος 1 εβδομάδα πριν την τοποθέτηση των εμφυτευμάτων και 8 εβδομάδων μετά έχει βρεθεί ότι βοηθάει σημαντικά.
• Οστεοπόρωση:
  Σήμερα όλο και περισσότερος πληθυσμός μέσης ηλικίας και άνω εμφανίζει οστεοπενία η οστεοπόρωση. Ένα σοβαρό ποσοστό ασθενών που προσέρχονται στο ιατρείο μας αναζητώντας λύσεις με εμφυτεύματα, ανήκουν σε αυτή την ομάδα των ασθενών. Μετά από λεπτομερή μελέτη του ιατρικού τους ιστορικού μπορούμε να προσφέρουμε θεραπεία με εμφυτεύματα εξατομικεύοντας κατά περίπτωση το σχέδιο θεραπείας. Η περίοδος αναμονής μέχρι την τοποθέτηση της προσθετικής εργασίας (γέφυρα, επένθετη οδον/χία), μεγαλώνει λίγο στους ασθενείς αυτούς. Η επιλογή εμφυτευμάτων με επιστημονική τεκμηρίωση και έρευνα που διαθέτουν τις σύγχρονα επεξεργασμένα επιφάνειες ( straumann, xive, ankylos, nobelbiocare, 3i, Biohorizons κλπ) είναι μονόδρομος στις περιπτώσεις αυτές. Υπάρχει όμως και μια κατηγορία ασθενών, που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής, και είναι όσοι αντιμετωπίζουν την οστεοπόρωση με την από του στόματος λήψη φαρμάκων της ομάδας των αντι-οστεολυτικών. Αυτά μπορεί να είναι Διφωσφονικά (actonel, boniva, fosamax κλπ), μονοκλωνικά αντισώματα (prolia) κλπ. Και αυτοί οι ασθενείς μπορούν να δεχτούν εμφυτεύματα, αλλά με πιό εξατομικευμένα πρωτόκολλα, που εξαρτώνται από τον χρόνο λήψης αυτών των φαρμάκων, την συγχόρηγηση ή όχι και κορτικοστεροειδών, η πιθανή παρουσία και άλλων νοσηροτήτων κ.λπ.
  Τέλος σε μια μικρή κατηγορία ασθενών στους οποίους χορηγούνται ενδοφλεβίως τα διφωσφονικά, η τοποθέτηση εμφυτευμάτων θα πρέπει να αποφεύγεται

Η φλεγμονή των ιστών γύρω από τα εμφυτεύματα. Μπορεί να είναι περιεμφυτευματική βλεννογονίτιδα, όταν αφορά μόνο τους μαλακούς ιστούς [τα ούλα] η περιεμφυτευματίτιδα όταν στην φλεγμονή εμπλέκεται και το οστό που περιβάλλει το εμφύτευμα. Τα αρχικά συμπτώματα μπορεί να είναι ελαφρά αιμορραγία στη χρήση του οδοντικού νήματος και μπορεί να φτάσουν μέχρι οίδημα στην περιοχή και εκροή πύου. Πόνος συνήθως δεν υπάρχει.
Η αντιμετώπιση, ειδικά στα αρχικά στάδια πρέπει να είναι άμεση. Αν παραμελήσουμε την θεραπεία της, προοδευτικά το οστό που στηρίζει το εμφύτευμα απορροφάται, και ο κίνδυνος να χαθεί το εμφύτευμα είναι μεγαλος. Σήμερα υπάρχουν πρωτόκολλα αντιμετώπισης της περιεμφυτευματίτιδας ανάλογα με το στάδιο στο οποίο βρίσκεται και την εξελικτική της πορεία. Μην αμελείτε την έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία από ειδικευμένο οδοντίατρο.

Αυτή η ερώτηση κανονικά έπρεπε να είναι η τελευταία σε μια συνεδρία που αφορά την θεραπεία με εμφυτεύματα. Με την υπάρχουσα όμως οικονομική συγκυρία στην χώρα μας, συνήθως είναι η πρώτη.
Το κόστος μιας αποκατάστασης με εμφυτεύματα εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Πρώτα απ’ όλα από το ίδιο το εμφύτευμα. Υπάρχουν εταιρείες που έχουν δαπανήσει αρκετά χρήματα σε έρευνα και πειραματικές δοκιμές, κατέχουν τεράστια τεχνογνωσία από την εμπειρία τους τόσα χρόνια και είναι εγγυημένη η παρουσία τους για το μέλλον. Οι εταιρείες αυτές κατά κανόνα έχουν πιο ακριβά εμφυτεύματα. Στο ιατρείο μας χρησιμοποιούμε τα εμφυτεύματα των κορυφαίων εταιρειών Straumann, Ankylos, Bego, 3i, Biohorizons, Paltop. Άλλος παράγοντας που επηρεάζει το κόστος είναι πόσο απλή η σύνθετη είναι η αποκατάσταση αλλά και η ποιότητα και αισθητική απόδοση από τον οδοντικό τεχνολόγο (εργαστήριο). Είναι χαρά μας που συνεργάτες μας, είναι οι καλύτεροι οδοντικοί τεχνολόγοι της χώρας μας. Επίσης το κόστος αυξάνεται αν χρειαστούν μόσχευματα ή μεμβράνες οστικής ή ιστικής ανάπλασης ή αν θα χρησιμοποιηθεί κάποιου είδους προσωρινή αποκατάσταση.
Εδώ παιζει ρόλο επίσης πόσο γνώστης είναι ο γιατρός του πρωτόκολλου για την κάθε περίπτωση και πόσο πιστά ακολουθεί τους κανόνες της σύγχρονης εμφυτευματολογίας. Από τα ανωτέρω βγαίνει το συμπέρασμα ότι ακριβής προσδιορισμός του κόστους για κάθε αποκατάσταση μπορεί να γίνει μόνο μετά από λεπτομερή εξέταση και εκτενή συζήτηση με τον κάθε ασθενή στο ιατρείο. Και αυτό είναι ότι επικροτούμε. Θέλουμε να καλλιεργηθεί μια σχέση ασφαλείας και εμπιστοσύνης ανάμεσα στον ασθενή και τον γιατρό. Αν δεν υπάρχει αυτή κανένα φθηνό σχέδιο θεραπείας δεν μπορεί να την υποκαταστήσει.
Είμαστε πάντα στην διάθεση σας προκειμένου να εξετάσουμε την κάθε περίπτωση χωριστά, να συζητήσουμε μαζί σας και να ακούσουμε τις ανάγκες σας προκειμένου να προτείνουμε το πιο κατάλληλο σχέδιο θεραπείας που θα προσφέρει τεκμηριωμένη λύση στα οδοντιατρικά σας προβλήματα.

Οι αποκαταστάσεις με εμφυτεύματα συνήθως διαρκούν 2-3 μήνες για τα απλά περιστατικά και μπορούν να φτάσουν και τους 12 για τα πιο σύνθετα που περιλαμβάνουν αναπλαστικές τεχνικές (ανύψωση ιγμορείου, αύξηση του πάχους της φατνιακής ακρολοφίας κλπ). Οι τρόποι πληρωμής που μπορεί να διαλέξετε είναι οι εξής:
Α) Σταδιακή εξόφληση του ποσού, που έχει υπολογιστεί από την αρχή, μέσα στο χρονικό διάστημα που διαρκεί η θεραπεία.
Β) Από 0 - 12 άτοκες δόσεις με την χρήση πιστωτικής κάρτας, και ανάλογα με το ύψος του αρχικού κόστους.